در میان سنگ باران آسمان بر سرم چشمانت چونان پتکی بر سرم آوار شدند، و پس از آن دیگر درد بارش سنگها را حس نکردم.
امیدوارم ملّتام به چنان عظمتی دستیابد که مقامی را یارای رقابت با آن نباشد و هیچ صاحب قدرتی را چه شرقی و چه غربی و چه وطنی تعظیم نکنند.
آنچه بر روی کاغذ مینویسم با آنچه تایپ میکنم متفاوت است. و آنچه روی کاغد مینویسم هم با خودکار باشد یا رواننویس یا خودنویس نتیجهای متفاوت، محصول هر کدام خواهد بود. حتی مداد اتود هم نوشتههایی متفاوت از مداد چوبی میآفریند.
و هیچگاه فراموش نکنید که فراموش شدهاید! و البته به یاد داشته باشید که به یاد آوردهخواهید شد.
اینجا چرایی روشن است
