رنگ‌های سیاسی: رای من چه رنگی‌ست؟

رنگ‌ها در دنیای سیاست نقش به سزایی را بازی می‌کنند، احزاب سیاسی، ائتلاف‌های ملی، نامزدهای انتخاباتی و گرایش‌های فکری مختلف از رنگ‌ها و سمبل‌ها متنوعی برای مشارکت در انتخابات و کنش‌های سیاسی و اجتماعی استفاده می‌کنند.

هر چند درست مانند استفاده از پرچم‌ها و بیرق‌های ملی و گروهی، ارزیابی دقیقی وجود ندارد که نشان دهد استفاده رایج از سمبل‌ها و رنگ‌ها درست از چه زمانی و توسط چه کسانی وارد سیاست مدرن شده‌است، اما امروز استفاده از سمبل‌ها و رنگ‌های انتخاباتی در نقاط گوناگون دنیا به امری رایج بدل شده‌است.

سوابق زیادی وجود دارد که هواداران یک تفکر سیاسی در طول تاریخ از رنگ خاصی استفاده کرده‌باشند، استفاده بنی عباس از رنگ مشکی در طول تاریخ اسلام و استفاده هواداران سلطنت مطلقه از رنگ سفید در طول تاریخ فرانسه از جمله این شواهد تاریخی است. اما هر چند اتحاد در زیر یک رنگ مشترک برای دفاع از یک عقیده یا گرایش فکری سابقه طولانی در تاریخ دارد، اما استفاده دائم و رایج از رنگ‌های و نمادها در برابر یکدیگر و انتخاب رنگ به عنوان نماد انتخاباتی منحصر دهه‌های اخیر است.

در طول دو قرن اخیر به تدریج برخی از رنگ‌ها کاملا به گرایش‌های فکری مشخصی پیوند خورده‌اند، هر چند چنین پیوندی جهان‌شمول نیست و استثناهای جدی و پرشماری دارد. برای مثال تداعی چپ‌گرای با دیدن رنگ سرخ و یا تداعی راست‌گرایی با دیدن رنگ آبی یکی از پایه‌ای ترین و رایج‌ترین اصول رنگ شناسی سیاسی است.

به خواندن «رنگ‌های سیاسی: رای من چه رنگی‌ست؟» ادامه دهید

رای دومی‌ها: چرا قالیباف و رضایی رییس جمهور نمی‌شوند؟

چکیده: محسن رضایی و محمدباقر قالیباف که هر یک سابقه یک بار شکست در انتخابات را دارند بر اساس مقایسه آماری با ۱۰ انتخابات گذشته، شانسی برای پیروزی در انتخابات ندارند.

در تاریخ ۳۴ ساله جمهوری اسلامی ایران تا کنون ۱۰ انتخابات ریاست جمهوری برگزار شده‌است که به جز انتخابات ریاست جمهوری اول که ۹۶ نامزد بدون اعمال نظر شورای نگهبان در آن نامزد شدند، کلا ۲۸ نامزد منفرد در ۹ انتخابات دیگر شرکت کرده‌اند که به صورت متوسط ۳ نامزد منفرد برای هر انتخابات می‌شود.
از این بین ۲۸ نفر ۱۲ نفر بیش از یک بار در انتخابات ریاست جمهوری نامزد شده‌اند. این ۱۲ نامزد تکراری به دو دسته تقسیم می‌شوند. نامزدهایی که یک دوره موفق به پیروزی شده‌اند (۴ نفر، سید علی خامنه‌ای، اکبر هاشمی رفسنجانی، سید محمد خاتمی و محمود احمدی‌نژاد) ۸ نامزدی که دور اول شرکت‌شان در انتخابات با شکست همراه بوده‌است

به خواندن «رای دومی‌ها: چرا قالیباف و رضایی رییس جمهور نمی‌شوند؟» ادامه دهید

بدیهی‌نگاری – ۱ – شمردن درست آرا شرط کافی دموکراسی نیست

برگزاری انتخابات سالم در یک کشور هر چند که به عنوان یکی از اصلی‌ترین ویترین‌های دموکراسی در دولت‌های امروز جهان محسوب می‌شود، اما به تنهایی برای نشان دادن وجود دموکراسی و رعایت حقوق اجتماعی-سیاسی شهروندان در یک کشور کافی نیست.
در برخی از کشورهای جهان که حکومت آنها معمولا از سوی کشورهای غربی شکل‌هایی از دیکتاتوری تعبیر می‌شوند، مانند زیمباوه یا ونزوئلا، انتخابات روندی معمولا شفاف و معمولا با مشارکت بالا دارد. در نتیجه برگزاری انتخابات در این کشورها روسای جمهوری با محبوبیت بسیار بالا انتخاب می‌شوند.
اما در طی دهه گذشته در این کشورها جنبش‌های قدرتمند اجتماعی مخالف حاکمیت پدید آمده‌است که رسانه‌های غربی آنها را جنبش‌های دموکراسی‌خواه می‌نامند.
اما چه معیاری وجود دارد که یک دموکراسی را از غیر آن مشخص می‌کند؟

به خواندن «بدیهی‌نگاری – ۱ – شمردن درست آرا شرط کافی دموکراسی نیست» ادامه دهید

محارب

هر كس كه برای ايجاد رعب و هراس و سلب آزادی و امنيت مردم اسلحه‌ی قضایی متوصل شود محارب و مفسد فی الارض ميباشد. ماده‌ی ۱۸۳ قانون مجازات اسلامی با اندکی تغییر
پ.ن: مردم به تمام یا بخشی از ساکنان یک سرزمین (اعم از اکثریت یا اقلیت هر چند ناچیز) گفته می‌شود
پ.ن۲: اسلحه‌ی قضایی به استفاده از قوانین برای محکوم کردن افراد گفته می‌شود
پ.ن۳: این می‌نی‌مال به استالین تقدیم می‌شود، ما فقط می‌خواستیم راه بهتری جلوی پایشان بگذاریم