می‌نی سوپر – ۴۷

و هیچ‌گاه فراموش نکنید که فراموش شده‌اید! و البته به یاد داشته باشید که به یاد آورده‌خواهید شد.

می‌نی سوپر – ۴۶

اینجا چرایی روشن است

می‌نی سوپر – 45

ای کاش آنکه در آسمان‌ها می‌اندیشد تفکری زمینی داشت.

می‌نی سوپر – 44

و باقی مانده‌ی حسابِ بانکی‌اش تنها یک زخم بود که تامین کننده‌ی خون رگانش بود

می‌نی سوپر – 43

چگونه خداودندی را سپاس گویم که از میان همه‌ی صفات مطلقه‌اش تنها «تنهایی» را به من عطا کرده‌است؟